Wie hoog vliegt, vindt de dood in de kuip

Met dit oud spreekwoord uit het land der vliegende vissen, beginnen we dit bericht. Wederom tot grote ontsteltenis van de vrouwelijke bemanning, lag er vanochtend weer een vliegende vis in de kuip maar nu achter het stuurwiel. Hij of zij, was overleden voordat we eerste hulp konden bieden. Nadat we de dood van deze bezoeker hadden verwerkt, kreeg de vis een zeemansgraf zonder toespraken en andere flauwekul. De nieuwe vaardag was immers al lang begonnen en het was tijd voor het zeiltechnische hoogtepunt van de dag, namelijk de gijp op volle snelheid. Nadat we deze activiteit hadden voltooid was het tijd voor koffie.

Daarna stond de “verwijder op volle zee een lijn uit schroef” procedure op de planing. Gisteren hadden we tot onze grote schrik gemerkt dat de schroef wel hele rare geluiden maakte en dat het hele schip weer trilde van woede als we de schroef lieten draaien. Dit ontdekten we bij het stroomdraaien waarbij de schroef eigenlijk niet mee hoeft te draaien. Maar voordat we een duiker te water zouden laten die tussen de haaien en andere griezels, de rommel uit de schroef moest halen, besloten we eerst een zg. kijkoperatie uit te voeren. Een waterdichte mini USB camera werd op een lange steel gebonden met een paar tyraps en aangesloten op onze boordcomputer in de navigatiehoek. We voeren natuurlijk weer veel te hard en met de fok op de boom, werd het schip in de wind gestuurd. Zo kwamen we snel stil te liggen en kon het feest beginnen. De beelden waren verrassend goed maar na enig gezoek naar de saildrive, bleek echter dat de schroef vrij was van rommel ! Waarschijnlijk is door het schip stil te leggen de rommel vanzelf losgeraakt ! Het zal de lezer duidelijk zijn dat de aangewezen vrijwillige duiker, bijzonder opgelucht was dat hij/zij niet te water hoefde !

Met deze 2 activiteiten, was de ochtend voorbij en konden we met het middagprogramma beginnen. Een deel van de bilge die we gebruiken voor het opslaan van blikjes Sweppes, cola, melk en sinasappelsap stond weer eens blank. Mooie gelegenheid om ook het zeewaterfiter voor de watermaker, schoon te maken. Al snel bleek dat de Sweppesblikjes de oorzaak waren van al het water in de bilge. Ze zijn van dermate dun blik gemaakt dat ze lek raken door het constante gerol door de bilge. Er waren er al 5 leeggelopen !

Door het loshalen van het zeewaterfilter van de watermaker, moest de watermaker weer ontlucht worden en dan gelijk maar even een nieuwe voorraad drinkwater produceren. Door deze keer het ontluchten van de watermaker volgens de handleiding uit te voeren, werd een nieuw waterballet voorkomen. Deze was de vorige keer ontstaan doordat de druk in de niet goed ontluchtte watermaker hoger werd dan de afdichtingen in diverse onderdelen aan konden. Dit kon gebeuren omdat de overdrukbeveiliging defect is. Een nieuw onderdeel kon in Las Palmas niet tijdig geleverd worden waardoor ik er nu constant bij moet blijven om bij overdruk de pomp snel uit te schakelen.

Toen de vloerluiken er weer in lagen en alles droog was gemaakt, was het al weer tijd voor het warm eten. We willen graag eten voordat het donker wordt en dat is hier rond 6 uur. Vandaag eten we het laatste gehakt op wat we voor vertrek al hebben gebakken. Vanaf morgen wordt het dus blikvoer tenzij ik een vis vang. Dan eten we dus vis….

Overigens heb ik vandaag de scheepstijd weer een uur teruggezet. Iedere 15 graden lengte verschil komt overeen met 1 uur. De volledige omtrek van de aarde is immers in 360 graden verdeeld en deze draait volgens afspraak rond in 24 uur. Dus 360/24=15 graden voor ieder uur. Het is aan boord nu UTC-2. De Nederlandse tijd is UTC+1 en dus is het tijdverschil tussen scheepstijd en Nederland 3 uur.

Ondertussen, zeilt de WIN2WIN gewoon door richting Carieb met de Windpilot aan het roer. Af en toe de koers controleren maar verder gaat alles vanzelf. Nog steeds met een deels ingerolde fok en 1 rif in het grootzeil. Vandaag was als gisteren met veel zon, ca 15 knopen wind en vooral tijdens het avondeten een flinke swell. Wel bezoek gehad van een flinke groep dolfijnen maar dat was niet erg spectaculair deze keer.

We zijn ons nog wel aan het beraden of we eerst naar Martinique varen ofdat we eerst de wat meer zuidelijk gelegen eilanden bezoeken. We hebben nog een paar dagen de tijd voordat we de definitieve koers moeten bepalen.

Inmiddels krijgen we weer een squall over ons heen en rolt en stampt de boot als een kermisattractie. Maar tot nu toe hebben we alleen maar snelheidsvoordeel geboekt door de squalls en hoefden we niet verder zeil te minderen. Ook een reden om bijna altijd met gereefd zeil te varen in deze wateren……

Overdag zouden we waarschijnlijk wel iets sneller kunnen gaan als we onder vol tuig voeren, maar voor al dat gedoe om het rif eruit halen en er later weer netjes in te trekken, worden we zo langzamerhand te lui. Maar het werken bij de mast in een flinke swell is ook niet zonder risico’s en dus varen we meestal ook overdag met een rif in het grootzeil.

En dan nu het belangrijkste nieuws van vandaag: nog 1100 mijl en dan zijn we er !

Advertenties

2 gedachtes over “Wie hoog vliegt, vindt de dood in de kuip

  1. Hoi Lilian en Eltjo

    Met verbazing lees ik iedere keer jullie verslag.
    Ik vind het super zoals jullie dat doen.
    Ik heb het al heel vaak aan vrienden en familie verteld wat een uitdaging.
    Weer een behouden vaart en pas op elkaar.

    Lieve groet Ad Ines Joppe en Bregje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s