Stoppen op een hoogtepunt

Het zal jullie snel duidelijk worden waarom ik dit laatste bericht van onze tweede rondje Atlantic deze titel heb gegeven ! Vooral in combinatie met de weerberichten uit Nederland en Belgie waar al gesproken wordt over een vroege herfst !

Sinds we 6 weken geleden in Ria de Vigo zijn aangekomen hebben we het geweldig naar ons zin gehad en de korte zeiltochtjes van het ene naar het andere strand zijn nu gewoon voor de lol in plaats van alleen maar een omslagtige manier om je van A naar B te verplaatsen. De eilanden die voor de rias liggen dempen de swell bijna volledig en met 20 knopen hoog aan de wind varen is nu juist leuk i.p.v. iets dat je probeert te vermijden op zee. Maar we hebben het ook wel erg getroffen met het weer, waarbij de temperaturen heerlijk zomers zijn en de wind eerder te zwak is dan te sterk. Extra bonus zijn de nieuwe vertrekkers die onderweg zijn naar de Carieb en die vaak ons blog al kunnen spellen. Zo hebben we al kennis gemaakt met de bemanningen van Elisabeth, De Liefde, Dina Helena, Fastus en Thalassa.

Woensdag hebben we heuse tocht van de ca 4 mijl gemaakt vanuit de RNCV marina verder de ria in. We waren onder de hoge brug doorgevaren aan het einde van Ria de Vigo waar nu een grote onderhoudsbeurt wordt uitgevoerd. De brug is imposant hoog met een vrije doorvaarthoogte van 43m en de bouwwerkzaamheden accentueren dat nog eens met de 2 torenkranen die gebruikt worden om bouwmaterialen tot meer dan 100m op te hijsen naar de top van de pilaren.

De volgende ochtend werden we wakker in een vrijwel rimpelloze baai waar op roeiafstand vissers werkzaam waren bij een vlot (vivero). Na het ontbijt zijn we erheen geroeid om nu eens van dichtbij te zien wat ze aan het doen waren. Op een flinke boot waren 4 mannen bezig mosselen te "oogsten".

De vlotten bestaan uit een groot houten raamwerk dat op een aantal drijvers is gemonteerd. Aan het raamwerk hangen honderden lijnen van ca 10 meter lang waar spontaan mosselen op gaan groeien. Blijkbaar is er zoveel mosselzaad aanwezig in het water, dat er overal mosselen gaan groeien. Dat zie je ook op rotsen bij het strand maar ook op de drijvende steigers in de jachthavens. Dit zeer vruchtbare karakter van de rias is het gevolg van de regelmatige aanvoer van koud en voedselrijk zeewater.

De lijnen worden met een kraan uit het water getakeld omdat ze door al die mossels zo zwaar zijn geworden, dat je ze met de hand echt niet meer omhoog krijgt. Vervolgens worden ze in een grote mand neergelaten waarna de lijn met de mosselen door een soort borstel wordt getrokken (ja weer met de kraan) om de mossels van het touw te schrapen. De mosselen worden daarna met een soort borstelmachine ontdaan van alle aangroei. Met een oogsten van een paar lijnen heeft de visser weer genoeg binnen (ca 500kg) om naar de markt te gaan. We hebben het hele proces op film vastgelegd en tot slot een pannetje omhoog gehouden om wat mosselen te kopen. Zonder enig aarzeling werd de pan bedolven onder minstens 2 kg grote mosselen waarvan we de helft weer terug hebben gegeven. Het zijn prachtige en eenvoudig schoon te maken mosselen.

Hoewel we de vlotten nou niet bepaald een sierraad voor de rias vinden en ze bovendien het vrije vaarwater behoorlijk beperken, snappen we het grote economische belang van de honderden vlotten die werkgelegenheid bieden aan veel mensen en ook nog eens een heerlijk gerecht opleveren in de talloze tapasrestaurants.

Vrijdag hebben we Marina Punto Lagoa (ook in Ria de Vigo) vereerd met een kort bezoek nadat we een prijs hadden opgevraagd voor een ligplaats. Het bleek een vrij grote marina te zijn met een 45- en 100 tons travellift en groot parkeerterrein voor boten en auto's. Er zijn werkplaatsen voor motoren en schilderwerk. De sanitaire voorzieningen zijn echter tamelijk basic maar voldoen.

Het tarief op de wal voor een boot van 11.5m is €200 per maand en voor in het water €230 per maand. De travellift kost €180 waarmee deze marina zelfs nog iets goedkoper is dan die bij de jachtclub in Vigo. De ligging van de jachtclub is echter veel gunstiger: vlakbij het uitgaanscentrum, supermarkt etc. En bij de jachtclub hoort ook een 25m zwembad en fitnessruimte en ligplaatshouders hebben vrij toegang !

De tarieven van beide jachthavens zijn dus geen reden om de boot naar Nederland te varen; in de zomermaanden zouden we in onze vereningingshaven WSVW zelfs met de 50% ledenkorting meer betalen. Het wintertarief bij de WSVW is echter lager maar zeg nou zelf, wie wil er in de winter in een Nederlandse haven liggen !

Ons plan is om de boot de eerste maanden bij de jachtclub ((Real Club Nautico Vigo) te parkeren en tijdens de wintermaanden in Punta Lagoa op de kant om op ons gemak enig onderhoud te kunnen verrichten zonder dat je handschoenen tegen de kou moet dragen. Zo kunnen we nog uitkijken naar een soort herfstvakantie op eigen boot in Galicia en kunnen we lekker uiteten gaan en dan de extra kilo's er in het zwembad en fitnessruimte er weer af trainen…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: