Het nuttige en aangename combineren

Op maandag 2 oktober zijn we voor habbekrats met Ryanair van Eindhoven naar Porto gevlogen terwijl Ryanair uitgebreid in het nieuws was met geannuleerde vluchten. Omdat het ons niet uitmaakte op welke dag we zouden vliegen, kon ik voor iets meer dan €100 een retourticket boeken voor ons beiden. Maar het werd toch nog een duur ticket toen bij de handbagagecontrole in Eindhoven mijn accuslagschroevendraaier niet mee mocht en onverbiddelijk in de afvalcontainer belandde ! Om onbegrijpelijke redenen mocht gelukkig de nieuwe schuurmachine wél mee in de handbagage. Balen dus….

Het weer bij aankomst in Porto was echter zo goed (28 graden, blauwe lucht) dat dit voorval het humeur niet langer bedierf. Na een paar uur wachten in een rustige aankomsthal vertrok de bus naar Vigo om half zeven. Na een rustige rit langs plaatsen zoals Viano de Castelo en Povoa de Varzim waar we met de boot al eens eerder waren geweest, kwamen we om ca 9 uur ’s avonds aan in het centrale busstation in Vigo.

Een taxi bracht ons voor €5,70 naar de jachthaven waar we onze negende “first-date-dag” vierden met een drankje en een hapje op het terras bij het café in de haven.

De WIN2WIN lag er nog precies zo bij als we hem eind augustus hadden achtergelaten. Dit was geen verrassing, want we hadden al van 2 bevriende zeilers vernomen dat de WIN2WIN er mooi bij lag toen zij Vigo bezochten. De boot lag wel zodanig op de eerste rang dat iedereen die de haven van Vigo bezoekt de naam WIN2WIN niet kan missen !

(Foto Harm Petter AJA)

De eerste dagen hebben we gewoon een beetje vakantie gevierd en rondgelopen in het zomerse Vigo.

Onze eerste tocht ging natuurlijk naar Enseada de Barra met het prachtige zandstrand, lage duinen en bos. De eerste nacht lagen we er alleen, maar op zaterdagochtend kwamen er al gauw een hoop Spanjaarden die het natuurlijk niet konden laten gebeuren dat een paar Nederlanders van hun strand aan het genieten waren, terwijl zij thuis achter de geraniums zaten !

Op het strand vond ik een stuk “kelp”. Dat is een waterplant die wij niet zo vaak tegenkomen. De structuur van kelp is heel bijzonder en nu begrijp ik waarom je een speciale kelphaak aan boord moet hebben in gebieden waar veel kelp voorkomt. Het centrale deel van de plant is ontzettend sterk en het lijkt wel rubber en sterk genoeg om autobanden van de maken ! Als je anker in het kelp blijft hangen ben je niet zomaar weer vrij !

Zie https://nl.m.wikipedia.org/wiki/Kelpwoud

Na 2 heerlijke dagen voeren we terug naar de jachthaven met een licht protesterende motor en lage snelheid. Meer dan 4 knopen was niet haalbaar en de motor rookte meer dan normaal. (N.B. de afgelopen dagen was er geen wind) Ik had al eens eerder vastgesteld dat veel boten in de jachthaven veel aangroei hadden met veel kleine schelpen en vermoedelijk was onze MAXPROP schroef nu ook zwaar aangegroeid. Dus moest ik maandag eerst maar eens de duikset voor de dag halen en de schroef gaan afkrabben in het koude water. Dus wetsuit, luchtfles, ademautomaat, 10m luchtslang en lood opgegraven uit het vooronder en dan het koude water in. De beelden spreken voor zich denk ik. De koelwaterinlaten op de saildrive zaten bijna dicht en de schroef was niet meer zichtbaar onder de laag schelpen. Geen wonder dat de motor protesteerde ! De laag antifouling die we in mei 2016 hadden aangebracht, was in de Carieb al uitgewerkt en de enorme aangroei is dus geen echte verrassing.

Het is dus geen overbodige maatregel om een goede antifouling op romp en schroef aan te brengen als je boot langer in een jachthaven in Spanje ligt ! Gelukkig is de afspraak al gemaakt om de boot op de kant te zetten en zal de WIN2WIN een paar maanden op het droge doorbrengen.

Van de havenmeester hoorden we dat het in Galicia al maanden niet geregend heeft en dat daardoor de cruiseschepen en toeristen maar blijven komen.

Op de foto zie je de P&O Britannia; een schip van 330 meter en accomodatie voor 4300 passagiers en 1400 bemanningsleden. Cruiseschepen komen vaak ’s ochtends vroeg aan en roepen met hun luide hoorn de plaatselijke straathandelaren en muziekanten op om naar de haven te komen ter vermaak van de passagiers. Aan het einde van de dag vertrekken ze wederom met een hoop getoeter naar de volgende haven waar het ritueel zich herhaalt. We zagen veel passagiers moddervet en nogal shabby gekleed terwijl zo’n tochtje op een luxe cruiseschip wel een flinke stapel ponden kost !

Het mooie weer nodigde wel uit tot schoonmaken en poetsen. De teakkuipbanken en bakskistdeksel zijn m.b.v. de meegebrachte nieuwe excenterschuurmachine vlak geschuurd. Het teak op de kuipbanken was na 6 jaar en ca 25000 zeemijl een beetje onregelmatig afgesleten en dof grijs geworden. De schuifluikjes van de ingang zijn gelakt en het teak aan de buitenzijde ziet er weer uit als nieuw.

Het gaf wel een gigantische stofboel, omdat de stofafzuiging van de kleine 125mm Makita nou niet bepaald effectief was. Dit soort machines moet je dus echt met een stofzuiger gebruiken, maar die hadden we niet aan boord.

De komende dagen blijven we nog in vakantiestemming en daarna kunnen we beginnen met het voorbereiden van de winterstop in Marina Porta Lagoa.

Advertenties

Tags: , , , , ,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: