Sea-trials WIN2WIN2

Zaterdag 11 juli zijn we vertrokken uit onze thuishaven Wolphaartsdijk. Eerst over het Veerse Meer naar de sluis in Veere en dan door het “Kanaal van Walcheren” via Middelburg naar Vlissingen waar we bij VVW De Schelde overnachtten.

Tussen Middelburg en Vlissingen zijn 5 bruggen en door de coronamaatregelen gaan die bruggen maar 4x per etmaal open op vaste tijden. De Zeeuwen hebben wel een “blauwe golf” georganiseerd waardoor je in theorie alle bruggen zonder wachten kan passeren. Omdat er echter ook een vrij groot vrachtschip in het convooi van zeker 20 jachten meevoer (en voorrang heeft) moesten we toch bij iedere brug wachten met veel boten in een beperkte ruimte.

De eerste brug is de Stationsbrug in Middelburg die vlakbij de drijvende watersportwinkel van Jos Boone ligt. Hier verzamelen de jachten die met de volgende “blauwe golf” meewillen.

Onderweg naar Veere hadden we wat al problemen met de stuurautomaat die nogal slingerde en slecht reageerde op koerswijzigingen (egenlijk al sinds we de boot hebben). Misschien lag het aan het logwieltje dat last had van aangroei of aan metalen voorwerpen en kabels in de kast vlakbij het electronisch kompas, maar na al het andere gedonder dat we hebben ervaren met de techniek aan boord, was was dit nou niet bepaald een ontspannen begin van de vakantie die door coronabeperkingen al genoeg onzekerheden kent. Dit probleem komt later weer aan de orde…..

De laatste brug is de Keersluisbrug waarna alleen een kleine sluis nog tussen ons en de rest van de wereld ligt.

In de wachtrij voor de Keersluisbrug bij Vlissingen
De Keersluisbrug vlak voor de jachthaven van VVW De Schelde

Na een rustige nacht, in een jachthaven waar een laag olie op het water lag, zijn we zondagochtend om half negen vertrokken richting de sluis. Voor de sluis staan de hallen van Amels met een paar patserige superjachten.

Na de sluis vaar je zo de Westerschelde op die meestal druk bevaren wordt door grote schepen en de ferries die tussen Breskens en Vlissingen zo snel als ze kunnen passagiers en auto’s overzetten.

Er stond heel weinig wind (<5 knopen) waardoor we tot ca 11 uur op de motor hebben gevaren. Omdat we met afgaand tij vertrokken zijn zouden we 8 uur (!) stroom mee hebben en dat is helemaal uitgekomen.

We passeren hier Oostende en aan alle driehoekjes (AIS doelen) kun je zien dat het druk was op zee met pleziervaart.

De stuurautomaat bleef onstabiel sturen en begon ook steeds meer lawaai te maken. Bij inspectie van de mechanica onder de kuipvloer achter het stuurwiel bleek het toplager van de roerkoning heen en weer te schuiven doordat de bouten waren losgeraakt. Dat is een vrij ernstig probleem, maar met de slagschroevendraaier kon ik 2 bouten gelukkig weer aandraaien en leek het lager op zijn plaats te blijven.

De zwarte ring zou met 6 M6 bouten vast moeten zitten maar toen er 2 los zaten ging de hele ring met roerkoning aan de wandel.

Na deze crisis verliep de reis naar Dunkerque voorspoedig. De afnemende stroom mee veranderde in een kleine tegenstroom, maar werd gecompenseerd door de toenemende wind, waardoor de snelheid door het water toenam tot meer dan 7 knopen, terwijl de snelheid over de grond bleef steken op 6 knopen.

Een kijkje op de bijzondere appartementen langs de haven in Dunkerque

Eénmaal in de haven ben ik natuurlijk direct onderdeks gegaan om het roer en stuurautomaatdrive te inspecteren.

De roerkoning en de bouten waarmee het toplager is bevestigd.

Met enige moeite kon ik 4 moeren van het roerlager aandraaien, maar wat ik ook ontdekte is dat de rubber bussen waarmee de drive is bevestigd grotendeels waren vergaan. Dit verklaarde volledig het getik van de drive en waarschijnlijk ook het onstabiele gedrag. Omdat de behuizing van de drive kon schuiven, venanderde de terugmelding van de roerstand naar de computer wat dan weer een correctie opriep terwijl de koers niet was veranderd.

Inmiddels heeft de fabriek van de drive (JEFA) een stel nieuwe rubbers opgestuurd, maar de vervanging is een klus voor later omdat ik nu nog niet weet hoe ik bij de bouten moet komen die ergens in een polyester doos zijn verstopt.

De nieuwe rubber bussen

Maar nu ik weet wat de oorzaak is kunnen we met een gerust hart verder varen en bovendien kunnen we altijd nog de Windpilot aan het werk zetten.

Dunkerque

2 gedachtes over “Sea-trials WIN2WIN2

  1. Eindelijk op weg, geniet van deze reis, ik ben benieuwd naar de eindbestemming. Ik reageer via de mail omdat mijn reactie via de site niet geplaatst kan worden.

    Met vriendelijke groet, Jannie

    >

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s