Ria de Vigo: orca’s, onderhoud en oude vrienden

Toen we Ria de Muros binnenzeilden met heerlijk zomerweer zeiden we tegen elkaar dat dit de beloning was voor al die inspanningen maar dat was eigenlijk te vroeg gejuigd. In Muros kregen we immers een paar dagen met veel regen en wind en was de volgende etappe naar Ria de Aldan door flinke zeegang en de mayday van een Nederlands jacht (brand in de machinekamer) die we in Coruña en Muros hadden ontmoet bepaald geen pleziertochtje.

Zonsopgang in Ria de Aldan

Hoewel de ankerplek in Ria de Aldan perfect was viel het weer tegen en moesten we wederom door gebrek aan wind op de motor de etappe naar Vigo afmaken. En dat alles nog steeds onder de dreiging van orca aanvallen waarvan we of direct via de marifoon (maydays) hoorden of later op Facebook en orcaiberia.com konden lezen. En in iedere haven waar we komen zijn de orca aanvallen het gesprek van de dag en staan zeiljachten op de kant met roerschade. De tijden van onbezorgd langs de Spaanse en Portugese kust varen zijn voorbij en er is ook geen zicht op een oplossing.

Ria de Vigo met Isla de Ćies

Maar toen we Ria de Vigo binnenvoeren en Enseada de Barra in zicht kwam was de stemming aan boord opperbest ! Hier hadden we zulke goede herinneringen aan en die zouden we opnieuw gaan beleven.

Bijna….

Omdat Zweedse vrienden van ons in de jachthaven van RCNV lagen zijn we doorgevaren naar de jachthaven waar we ook een belangrijke reparatie wilden uitvoeren.

Real Club Nautico de Vigo

De planning voor het onderhoud werd bepaald door de weersverwachting omdat we ook een deel van het onderwaterschip wilden voorzien van een extra laag aangroeiwerende verf (antifouling) en dan moet het wel droog zijn. De jachtclub bleek een heel aantrekkelijk tarief te hebben voor het kranen en uit ervaring wisten we dat ook de uurlonen voor arbeid een stuk lager liggen dan in Nederland.

De eetzaal van het clubhuis van RCNV

Op woensdagmiddag 14 september was het zover en konden we naar de travellift varen en de boot op de kant laten zetten. Met enig geluk wist ik in een lokale ‘winkel’ beslag te leggen op het laatste 2.5L blik antifouling Hempel Mille NCT waar we goede ervaring mee hadden. De Spaanse variant blijkt veel effectiever dan de Nederlandse waarschijnlijk omdat er meer gif in mag zitten. Bedoeling was dat ca 30cm onder de waterlijn behandeld zou worden, maar toen we even niet opletten hadden de marineros alle bestaande antifouling met de hogedrukspuit al verwijderd ! Dus toen moest de hele boot opnieuw geschilderd worden i.p.v. alleen het deel vlak onder de waterlijn.

De meest dringende klus was echter het vervangen van een afsluiter van de WC afvoer. Daar was de bedieningshendel vanaf gebroken waardoor hij niet meer gesloten kon worden. Dat is geen ernstig probleem, maar als je bij een strand ligt is het wel zo netjes om de afsluiter dicht te doen. Bovendien “waar rook is is vuur” en zou de sterkte van de afsluiter ook wel eens discutabel kunnen zijn en dat is op een boot een levensbedreigende situatie. Dus allereerst wilden wij dat de oude afsluiter vervangen zou worden door een nieuwe Trudesign kunststof afsluiter (had ik al laten bezorgen in Roscoff). Eerst bleek de daarvoor benodigde “mechanico” toevallig een dag vrij te hebben en daarna bleek hij niet gekwalificeerd te zijn om een kunsstof afsluiter te plaatsen (!).

Dus toen moest ik het alsnog zelf doen met van de marina geleend gereedschap (dat mocht dus wel). Ik had dit klusje wel vaker gedaan en ik was er vrij snel mee klaar behalve dan dat ik een 90 graden messing bocht niet kon hergebruiken, omdat deze door ontzinking afbrak !!!! Dus moest ik nog even met de bus naar Bouzas om daar nieuwe onderdelen te halen. Met de kennis van nu had ik deze afsluiter dus veel eerder moeten vervangen……

Messing heeft niet het eeuwige leven op zee…..
Kunststof afsluiter met (tijdelijke) messing knie en slangpilaar
Enseada de Barra
Ćies

Na een paar leuke dagen bij o.a. Ćies, Enseada de Barra en Moãna konden we de week afsluiten met een bezoek van de Tisento’s die na hun door corona afgebroken wereldreis een huis hebben gekocht in de buurt van Vigo. De Tisento ligt in de marina Punta Lagoa waar wij ook bekend zijn. Bas en Agnes kwamen met de auto naar Moãna waar wij ze met de dinghy bij een trailerhelling konden ophalen om naar onze voor anker liggende boot te varen. Na een super gezellige avond (vorige keer was in de Carieb) wederom met de dinghy naar de wal en in het donker terug naar de WIN2WIN.

Moãna

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s