Etappes van Roscoff naar Morgat met een bizarre ontwikkeling

Ook deze reis hebben we vaak te weinig of te veel wind en nadat we het laatste traject naar Roscoff geheel op de motor hadden afgelegd leek het nu een goede plaats en moment om een paar dagen in de marina te blijven om opstappers de kans te geven vanuit Groningen de reis per auto te maken. Met vliegtuig, trein of Flixbus bleek geen reeële optie te zijn, omdat deze allemaal duur en volgeboekt waren. Maar met één of twee tussenstops in een eenvoudig hotel is per auto de reis naar Bretagne goed te doen. Eigenlijk hoefden we pas tijdens de tweede reisdag door te geven in welke haven in Bretagne Jaap en Anneke aan boord konden komen.

Marina Roscoff

Het plan was de auto in Roscoff te parkeren en dan vanuit een haven verderop in Bretagne met de trein, bus of taxi weer terug te gaan naar Roscoff en dan door naar Groningen. Het vaarplan was eerst naar L’Aberwrac’h (ca 30 mijl), dan door naar Camaret Sur Mer (ca 35 mijl) en daarna zien we wel. Bewust korte stukken om het voor de minder ervaren- en ingeslingerde opstappers op zee leuk te houden.

De windverwachting was echter niet erg gunstig (weinig wind uit verkeerde richting) maar zelfs op de motor kunnen dit vermoeiende trajecten zijn door de sterke getijdestroom en swell vanaf de Atlantic. Gelukkig was er wel zon en ca 10 knopen wind dus de dag na aankomst toch maar uitgevaren met als reisdoel L’Aberwrac’h wat vooral voor onze opstappers een indrukwekkende bestemming is met de talloze rotsen die voor de riviermonding liggen.

Route Roscoff naar L’Aberwrac’h

De reis verliep zoals verwacht met met stukken op de motor en kleine stukken zeilen en flinke swell wat wel voor een beetje zeeziekte zorgde bij de opstappers. Bij aankomst in L’Aberwrach troffen we Kees en Hilde van de Stormvogel en even later kwam Patrick met de Lady Dan binnenvaren. Het was dus direct weer gezellig en leuk voor Jaap en Anneke die zo mee konden genieten van de sfeer tussen de zeilers die met langere reizen bezig zijn.

In de jachthaven van L’Aberwrac’h liggen vooral heel veel kleine visboten die naar het lijkt zelden varen. Daarnaast nog wat kleine zeiljachten. De belangrijkste activiteit is een grote zeilschool met o.a. hele serie kleine catamarans zoals Hobies. Voor een supermarkt moet je een flinke wandeling maken naar het dorp, maar er is wel een kleine watersportwinkel met vooral visspullen en kleding. De bezoekerssteiger ligt vaak vol met grotere zeiljachten vanwege de strategische ligging: vanuit deze haven kun je met gunstig tij gemakkelijk naar Brest zeilen.

Op onze vorige bezoeken aan de haven had ik vanaf de bezoekerssteiger een Winner 10.10 in bedroevende staat zien liggen en hij lag er nog steeds zo bij. Meestal kloppen we even aan om kennis te maken met de eigenaar maar deze was zo duidelijk afwezig dat je gaat denken aan een overleden eigenaar en erven die niet weten wat ze met de boot moeten doen.

Winner 10.10 in droevige staat

(Lilian: De vorige keer had Eltjo al zonder succes op internet gezocht naar deze boot. De volgende ochtend stapte hij van boord met de legendarische woorden: “Ik ga even naar de havenmeester en ik ga die boot kopen” en weg was hij! 😳🤔)

Daar heb ik de havenmeester gevraagd om contact met de eigenaar op te nemen en mijn e-mail adres door te geven, vooral omdat ik het zonde vind dat zo’n mooi schip hier in een Franse haven ligt te verkommeren tot hij zinkt. Ik bleef kennelijk nogal lang weg en Lilian liep me tegemoet. We besloten nog eens goed te kijken en het schuifluik bleek niet afgesloten en zo konden we een blik naar binnen werpen en een paar foto’s maken. Wat opviel aan de boot is dat alles wat aan dek verwijderd kon worden binnen in de boot was opgeborgen. Alsof iemand doelbewust de boot heeft klaargemaakt voor een winterslaap.

Blauwe gelcoat kan slecht tegen zon

Nu moesten we snel vertrekken omdat onze buurman aan de steiger om 9 uur wilde vertrekken richting Brest. Ons reisdoel was Camaret Sur Mer en de reis door o.a. het beruchte Chanel du Four verliep een beetje zoals de vorige dag: weinig wind maar wel swell. Dus weer gedeeltelijk gezeild en gedeeltelijk op de motor. Vooral in het Chanel du Four hield de wind er weer helemaal mee op, maar gelukkig de swell ook. In de haven van Camaret Sur Mer was deze keer plaats genoeg en we kregen een ruime plek aan een steiger.

WIN2WIN2 in Camaret Sur Mer

(Lilian: Plotseling hoor ik Eltjo zeggen: ”Ik heb beet!” Vreemd want wij hadden de hengel niet uithangen! Nee, het was een antwoordmail van de eigenaar van de Winner 10.10. Kennelijk was hij gecharmeerd van de toon in Eltjo’s email, want hij stond open voor overleg. Later bleek het een enorm aardige, wat oudere man, die om gezondheidsredenen niet meer kon zeilen.)

Na een rustdag en weer vele ontmoetingen met andere zeilers kwamen we tot de conclusie dat Jaap en Anneke vanuit Brest comfortabel met de TGV naar Morlaix konden reizen en dan met de bus verder naar Roscoff. Vanuit Camaret Sur Mer is met het tij mee slechts een uurtje varen naar Brest en Marina du Chateau is voor een keer best leuk. Hier liggen echt oude schepen die door de Fransen gekoesterd worden en na restauratie weer in prachtige staat zijn.

Inmiddels had ik contact met de Belgische eigenaar van de Winner 10.10 die aanbood ons met de auto op te halen om in L’Aberwrac’h zijn boot te gaan bekijken. Hij woonde nu vlakbij L’Aberwrac’h en vond het geen enkel probleem om bijna een uur te moeten rijden om ons op te halen in Brest. Dus de dag nadat we Jaap en Anneke op de trein hadden gezet reden wij weer terug naar LAberwrac’h ! We hadden direct een heel goede “klik” met de eigenaar die sterke verhalen vertelde over zeilraces waaran hij met een 8.5m POGO had deelgenomen. Hij had alle tijd en zei ons ook de tijd te nemen.

(Lilian: Deze ontwikkeling was toch wel even een dingetje en er rezen een hoop vragen op. Die boot had 4 jaar ongebruikt in het water gelegen en dat betekent dat je niet zomaar de motor kan starten, de haven kan uitvaren en de zeilen hijsen. Er moest ook nog een inspectie van het onderwaterschip plaatsvinden, maar dat was vanwege beperkingen van watergebruik door de droogte niet mogelijk. Na een gedegen research van Eltjo voor de dingen die hij moet herstellen cq vervangen, kwamen we op een oponderhoud van 4 weken om de boot weer zeewaardig te maken. Dan de boot nog naar Nederland varen en met het OV weer terug naar L’Abervrac’h nog eens 4 weken. De beslissing was snel genomen: we kopen de boot, laten hem op de bok zetten in de herfst, Jean-Pierre (al snel spraken we elkaar bij de voornaam aan) spuit hem schoon en laat een Yanmar dealer komen voor een inspectie van de motor en saildrive. Wij vervolgen onze reis. Zodra Win2Win2 weer in Wolphaartsdijk ligt volgende nazomer, gaan we naar huis en laden de auto vol gereedschap en materialen om vervolgens naar L’Aberwrac’h te rijden en de boot weer zeewaardig te maken. We varen dan de Winner 10.10 dan naar Nederland. De romp moet opnieuw gespoten worden en daarna kan Eltjo de refit afmaken en de dan als nieuwe 10.10 te koop aanbieden.

Ondertussen hadden wij onze reis voortgezet en lagen we in de prachtige baai bij Morgat. Het besluit was genomen, de prijs overeengekomen en nu restte nog de ondertekening. Daarvoor kwam Jean-Pierre weer naar onze boot en onder het genot van koffie, lekkere broodjes en vooral hele leuke verhalen, ondertekende Eltjo zijn ‘project’.)

Na de ondertekening hebben we de zeilen gehesen om via de Raz de Sein naar Audierne te varen. Jammer genoeg moest ook nu weer de Yanmar helpen vooral in de Raz waar we wind pal tegen hadden. Bovendien werd het mistig en klam waardoor dit niet één van de leukste trajecten was. We kwamen 2 uur na hoogwater aan in Audierne wat fijn is i.v.m. alle ondieptes, maar wat we niet goed hadden uitgezocht was de waterdiepte aan de bezoekerssteiger bij springtij ! Die bleek toch onvoldoende en daarom moesten we terug naar de steiger voor vissers en rondvaartboten waar het net even dieper is. Daar kozen we een plek langzij aan een Franse classic waar we met enige moeite aan konden vastmaken. De volgende ochtend kwam de havenmeester langs en zei dat we daar rustig konden blijven en dat het idd te ondiep voor ons was bij de bezoekerssteiger.

Stoere buurman

3 gedachtes over “Etappes van Roscoff naar Morgat met een bizarre ontwikkeling

  1. Lieve lilian en eltjo Wat goed van jullie Goed bezig Fijne vakantie Lilian hoed gaat het met de zoon We zitten nu in nieuwpoort Lieve groet ad ines joppe bregje

  2. Weer een geweldig verhaal van jullie grote tocht! Goed te horen dat t jullie goed gaat, fijn hebben kunnen zeilen met familie, gezellige zeilkennissen terugzien en ook nog een schip hebben gekocht! Toe maar, wat een prachtig plan voor straks als jullie weer terug zijn! Ben zeer benieuwd, misschien jullie 2 schepen ombouwen tot catamaran!!!!!!!
    Kussszsss van ons

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s